• RdB

Dossier vernietigen


Het was weer een week welke veel te snel voorbij ging en waarin enorm veel de revue gepasseerde. Zo blijkt Passend Onderwijs nog steeds een moeilijk begrip voor de school en reden we naar ons vriendinnetje welke wederom kritiek in het ziekenhuis was beland.

Wás, want inmiddels is deze stoere meid al weer thuis. Niet dat het beter met haar gaat maar het gevaar is geweken en dat is wat nu telt.

Ons vriendinnetje had hoge koorts en uiteraard kreeg Rico-Jay dit na het bezoek ook weer….. Dus zaten we wéér aan de keukentafel lesjes te maken en werd er veel geslapen. Gelukkig beïnvloedde het Rico’s humeur niet en kon hij zijn eerste ‘stoma tips’ video opnemen en als we hem mogen geloven zullen er nog velen volgen ;-)

Blij verrast belde de Duitse huisarts ons met de vraag of hij Rico-Jay mocht zien, het laatste bezoek bleef aan hem knagen en graag wilde hij Rico aan de monitor leggen om te kijken waar de knelpunten zitten in zijn lichaam gezien de steeds terugkerende koorts, de buikpijn, hoofdpijn en duizeligheid. Heerlijk, zo’n betrokken arts! De dunne darm bleek (middels echo) weer uitgezet met gevulde lissen welke mogelijk het gevolg zijn zijn van niet alleen de buikpijn maar ook van het aanmaken van spasmen door de darm. Zijn zenuwen zijn hypergevoelig (zoals we al in Boston te horen kregen) welke de hoofdpijn, duizeligheid en het niet op de juiste woorden kunnen komen, zouden kunnen verklaren. De conditie van de darm(wand) moet dus weer eerst op peil worden gebracht en daarvoor hebben we druppels mee gekregen.

Tijdens het laatste bezoek aan de kinderarts werd geopperd dat Rico wel eens een terugval zou kunnen krijgen als hij ‘straks’ in Boston is geholpen waarop Rico en ik elkaar vragend aankeken. Wij zijn geen mensen welke terug kijken, blijven hangen in negativiteit, of in een hokje geplaatst willen worden. Zo ook onze kinderen. Tóch stelde de kinderarts voor om een psycholoog toe te voegen aan de reeds bestaande zorgverleners van huisarts, kinderarts, Duitse huisarts, fysiotherapeute en diëtiste, nadat hij vertelde een brief te hebben ontvangen van het vorige ziekenhuis.

Omdat we niet willen dat er in het dossier komt staan dat we niet mee werken aan de behandeling van Rico-Jay stemden we toe, op voorwaarde dat deze persoon dan ‘gezellig’ bij ons thuis komt. Immers, indien men een kind goed wil observeren is de eigen vertrouwde omgeving toch wel de beste maatstaf.

Dit resulteerde in een prachtige geluidsopname tijdens de rit naar huis waarin Rico-Jay zijn woede en verontwaardiging uitte; “ Mama, ik heb het gevoel dat ik weer in het andere ziekenhuis ben beland.”

Toen ik hem uitlegde dat wanneer een dossier naar een ander ziekenhuis word gestuurd, dat daar ook de bevindingen van de artsen uit dát ziekenhuis in staan en dat deze vaak worden overgenomen door de nieuwe artsen, kreeg ik de meest geweldige reactie ooit:

“ Mama, dat is niet eerlijk, eigenlijk zouden ze je dossier moeten vernietigen als je naar een ander ziekenhuis gaat, behalve dan de onderzoeken die ze hebben gedaan”.

Inmiddels zijn we reeds twee maal gebeld door de instantie welke de opdracht hebben gekregen en twee maal hebben we moeten uitleggen waarom we Rico-Jay niet zélf aanmelden (Rico-Jay heeft immers geen probleem en wij zijn geen opdrachtgever), waarom we niet naar hun locatie komen, dat de rekening niet uit onze extra aanvullende verzekering gaat komen indien nodig, dat we de zorgverzekering op de hoogte hebben gesteld van ons vermoeden dat wanneer ziekenhuizen niets meer verdienen aan een patiënt, dat de patiënt word overgeheveld naar de ‘afdeling psychologie’ en dat we er voor zullen waken de zorgkosten zo laag mogelijk te houden. Twee maal kregen we als antwoord dat dit een heel complex verhaal betreft, ze alle begrip hebben en we terug zouden worden gebeld. We verheugen ons er nog net niet op :-)

Ondertussen is mams druk aan de studie Kindercoach en Kinderpsychologie, staat ze kandidaat voor de Partij voor de Kinderbelangen in de kiesdistricten Arnhem & Utrecht (een ieder moet onder aan de ladder beginnen nietwaar?), en is ze vraagbaak voor vele patiënten en ouders, terwijl paps zijn eigen bedrijf EYESAFETY vorm geeft in de beveiligingsbranche waarin hij al veel heeft weten te bereiken.

We laten ons dus niet meer zomaar iets wijsmaken...

#Dossiervernietigen #feb2017

© 2019 Stichting Rico-Jay To America.

KVK 64307530  -  info@ricojay.fund  - 06 14 67 63 79