April 2, 2017

March 25, 2017

March 22, 2017

March 20, 2017

March 16, 2017

March 12, 2017

March 9, 2017

March 4, 2017

Please reload

Recent Posts

Afscheid

July 7, 2016

door

Onze grote vriend was al een paar weken slecht te pas. 
Nu zijn we dat allemaal wel eens en ook voor een hond is dat niet vreemd.
Dus probeerden we ander voer, gaven we lauw in plaats van koud en wisselen we dat af met rauw vlees.

Het mocht allemaal niet baten en woensdag 6 juli bleek waarom:


Onze lieve bullebak had suikerziekte in een heel ver gevorderd stadium. 
Iets wat bijna niet bij een reu en al helemaal niet bij een Rottweiler voor komt.

Geschokt lieten we het allemaal op onze eigen manier 'binnen komen'.


Rico-Jay zonderde zich af en ging op bed liggen, 'broer' Ryan, compleet over z'n toeren, liet zijn tranen de vrije loop en wij,

wij huilden mee...

Wetende dat onze grote vriend alleen maar zieker zou worden en dat niets dit tegen zou houden vroegen we ons hardop af wanneer het een geschikt moment is om hem te laten gaan. 
Dat moment is er niet!

Elke dag méér, dat we onze bullebak in de ogen zouden kijken, wetende dat hèt moment gauw gaat komen, is ondraaglijk.

 

In het belang van Bono (én dat van ons allemaal) hebben we die avond besloten zo gauw mogelijk afscheid te nemen om onze vriend nóg meer leed te besparen...

En tot die tijd.. 
Ruimden we zwijgzaam zijn kots op, maakten we de plekken waar hij plaste schoon, lieten we de wilde spelletjes maar voor wat ze waren om hem niet extra uit te putten 
en gaven we hem nog maar weer eens een extra knuffel....

 

"Nooit meer jouw gekkigheid als een paard lomp door de kamer springend.

 Nooit meer jouw kop onder mijn arm als ik Apollo aai en je van mening bent dat jij dat alleenrecht  hebt.  

 Nooit meer wakker worden en kijkend in jouw reebruine ogen om vervolgens net zo lang  pootjes te krijgen  dat ik uit bed ga.

 Nooit meer je dagelijkse kapje brood van oma waarbij je van gulzigheid bijna in haar hand hapt.

 Nooit meer proberen jou in toom te houden als je denkt dat je, met je meer dan 50kg, nog steeds  op schoot  kan zitten bij elk bezoek, groot of klein.

 Nooit meer 100 X per dag over je heen stappen omdat je werkelijk áltijd in de weg ligt.

 Nooit meer jouw kop om de deur terwijl ik sta te douchen waarbij je stiekem de badmat eerder dan ik weet te bemachtigen.  

 Nooit meer papiersnippers door het hele huis ruimen als je de kans zag, welk papier dan ook, te vermorzelen.

 Nooit meer een appeltje schillen waarbij jij aan komt rennen bij het horen van de keukenla.

 Nooit meer mopperen bij het schoonmaken om de vele plukken haar overal.

 Nooit meer jouw statige houding bij het stofzuigen en je die stofzuiger ook over jouw vacht wil.

 Nooit meer je onophoudelijke pootjes als je ‘voetmassage’ of een extra knuffel wil.

 

 Onrustig loop je van binnen naar buiten en andersom

 Je lijkt je plek niet meer te kunnen vinden.

 Nog 1x kijk je ons vragend aan met diepdroevige ogen waar meer troep dan ooit uit komt.

 Het is goed zo….

 Vanavond mag je gaan..

 We zullen je missen lieve Bono. ❤"

 

7 Juli 2016, omstreeks 21:41 heeft Bono de wereld om zich heen verlaten.....

 

 

 

 

 

 

 

Please reload

RSS Feed